മഴയും പാടവും പിന്നെ ആമ്പല്‍പ്പൂവും..


മുറ്റത്ത് നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ ആകാശത്ത് അങ്ങ് ദൂരെ കിളികള്‍ പറക്കുന്ന കാണാം. ചിലത് പെട്ടെന്ന് കൂടെത്താനുള്ള തത്രപ്പാടാണെന്ന് തോന്നും. എന്നാല്‍ ചിലത് വട്ടമിട്ട് കറങ്ങിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. കാറ്റിന്റെ ശക്തിയനുസരിച്ച് ഇലകള്‍ നിറയും. ഒപ്പം വരുന്ന മറ്റൊരു സംഗതിയാണ് തേക്കിന്റെ പൂവ്. മുറ്റത്ത് വീഴുന്നത് കൂടാതെ പറന്ന് നടുമുറ്റത്തും നിറയും. മഴയുടെ ആദ്യത്തെ തുള്ളികള്‍ വീഴുന്നതെപ്പോഴും ഒരു സുഖമാണ്. Read more...

Featured post

കാറ്റാടിദിനങ്ങള്‍


പെട്ടെന്നൊന്ന് വൈകുന്നേരമായാല്‍ ഉത്സവമായില്ലോ.. എന്നാല്‍ ഇത്രേമൊക്കെ തിരക്കും ബഹളവുമുള്ളപ്പോ സ്കൂളില്‍ പോകാന്‍ പതിവിലും മടി.ചെന്നാലും ഇരിപ്പുറക്കില്ലല്ലോ. രാവിലെ പോവുമ്പോഴേ അമ്പലത്തിന്റെ പിന്നില്‍ മതിലിനു പുറത്ത് വലിയ കെട്ടുകള്‍ അടുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം.. Read more...

അന്ത്യം.


  ആരൊക്കെയോ മുറിയില്‍ ഉണ്ട്. അതോ അടുക്കളയിലോ. തീര്‍ച്ചയില്ല. സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം വളരെ നേര്‍ത്തേ കേള്‍ക്കുന്നുള്ളൂ. കുറച്ച് നാള്‍ മുന്‍പ് തന്നെ കേള്‍വി കുറഞ്ഞുവരുന്നതായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അടുത്ത് നിന്ന് സംസാരിച്ചത് പലതും പൂര്‍ണ്ണമായി വ്യക്തമായില്ല. അതും എത്ര നാളായെന്ന് അറിയില്ല. ഈ കിടപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ച് മാസങ്ങളായെന്ന് മാത്രമറിയാം. നാലു ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍, നാല് കാലുള്ള കട്ടിലില്‍, നാല് ഋതുക്കളും അറിയാതെയും അനുഭവിക്കാതെയും ഒതുങ്ങേണ്ടി വന്നിട്ട് കാലം കുറച്ചായി. പതിവില്ലാതെ ആരൊക്കെയോ എത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ആ നേര്‍ത്ത ശബ്ദങ്ങളില്‍ നിന്ന്... Continue Reading →

മരണം; അല്ല, മരണങ്ങള്‍ !


ഏതൊരാള്‍ക്കും ഏറ്റവും വേദനാജനകമായത് മരണമാണ്; പക്ഷേ അതൊരിക്കലും സ്വന്തം മരണമല്ല.. സ്വന്തം മരണം തീര്‍ച്ചയായും വേദനാജനകം തന്നെ, എങ്കിലും അതോടെ എല്ലാം അവസാനിക്കുകയാണ്. അതിനാല്‍ തന്നെ സ്വന്തം മരണം ഒരു നഷ്ടമായി പറയാനാവില്ല. പക്ഷേ തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഏറെ പ്രാധന്യമുള്ളതെന്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടാലും അത് ജീവിതാന്ത്യം വരെ സഹിക്കുക സ്വന്തം മരണത്തെക്കാള്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.ഒരു മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിപരമായ ജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരണം എന്നത് ജീവനുള്ളതിന് മാത്രം സംഭവിക്കുന്നതല്ല.ആരും എന്തും ഏതും മരണപ്പെടുന്നു; നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ അവയുടെ / അവരുടെ റോള്‍... Continue Reading →

ഓര്‍മ്മകള്‍ പിന്നോട്ട്..


ഭിക്ഷ ചോദിച്ച് പലതരം ആളുകള്‍ നമ്മുടെയടുത്ത് ദിവസേന എത്തും. ഓരോരുത്തരെ കാണുമ്പോഴും ഓരോ സംശയമാണ്. കുട്ടികളാണെങ്കില്‍ അത് ഭിക്ഷാടനമാഫിയ ആവും, സ്ത്രീകളെങ്കില്‍ മോഷണമാവും ലക്ഷ്യം, പുരുഷന്മാരെങ്കില്‍ ഇവര്‍ക്കെന്താ പണിയെടുത്ത് ജീവിച്ചാല്‍, വികലാംഗരെങ്കില്‍ ഇവരുടെ വൈകല്യം യഥാര്‍ത്ഥമാണോ, പ്രായമായ പുരുഷന്മാരാണെങ്കില്‍ അധികം പേര്‍ക്കും എന്താ പുച്ഛഭാവവും ദേഷ്യവും - ഇങ്ങനെയെല്ലാം പലരും ചിന്തിക്കും.. പക്ഷേ പ്രായമായ സ്ത്രീകളെയാണ് ആ അവസ്ഥയില്‍ കാണുന്നതെങ്കില്‍ അല്പം വിഷമം തോന്നും.. ആരും സംരക്ഷിക്കാനില്ലാതെ ദയനീയതയോടെയാവും അവരെ കാണുക.. ആരോഗ്യമില്ല, ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവുമില്ല, ആണ്‍തുണയില്ല,... Continue Reading →

ഒരു ഉത്സവത്തിന്റെ ഓര്‍മ..!


കുറച്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് എഴുതി പഴയ ബ്ലോഗില്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്ന ഒരു കഥ. ഇന്ന് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അതിന്റെയൊരു കോപ്പി ഇവിടെയും വച്ചു..  "എന്റെ ഗണപതി ഭഗവാനെ...!!" ഭൂമിയില്‍ എത്തിയ ശേഷമാണ് ഇത്രയും നേരം എന്നെയും പുറത്തിരുത്തി മഹാദേവന്റെ തിടമ്പ്‌ എഴുന്നെള്ളിച്ച് നിന്ന ശങ്കരന്‍കുട്ടിയെ നേരെ ഒന്നു കാണുന്നത്..! ഒരു ഒന്‍പത്‌ - ഒന്‍പതര അടി ഉയരം, ഭൂമി മാന്തുന്ന ജേ സീ ബീ യുടെ കൈ പോലെ രണ്ടു നീളന്‍ കൊമ്പുകള്‍, അനാക്കൊണ്ട സിനിമയില്‍ കണ്ട പാമ്പിനെ പോലെ, നിലത്ത്‌ ഇഴയുന്ന തുമ്പിക്കൈ..!!... Continue Reading →

അമ്മുമ്മയും നാണയവും


അങ്ങനെ ഞാനാകുന്ന മൂന്നാം ക്ലാസ്സുകാരനെയും കൊണ്ട് അമ്മ നടപ്പു തുടര്‍ന്നു.. തിരക്കിനിടയിലൂടെ കടകളും, വണ്ടികളും കണ്ടു നടന്നു നടന്നു, ഒടുവില്‍ പലനിറത്തിലും തരത്തിലുമുള്ള കണ്ണടകളും വാച്ചുകളും തൂക്കിയിട്ടുകൊണ്ട് കച്ചവടം നടത്തുന്നചേട്ടന്മാരെ കണ്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി, ബസ്‌ സ്റ്റാന്റിന്റെ അടുത്ത് വരെയെത്തി എന്ന്. പുതിയ സിനിമാ പാട്ടുകള്‍ കുറെയെണ്ണം പല കടകളില്‍ നിന്നായി ഉച്ചത്തില്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്. കുറെ കടകള്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട് പാട്ടുകള്‍ ഒരെണ്ണം പോലുംമനസ്സിലാവുന്നില്ല. എങ്കിലും മമ്മൂട്ടിയുടെയും മോഹന്‍ ലാലിന്റെയും ഫോട്ടോകള്‍ പതിപ്പിച്ച ആ കടകള്‍ എന്നും കണ്ണില്‍ പെടാറുണ്ട്.  ആ കടകള്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ഉടനെ നൂറുകണക്കിന് ആനവണ്ടികള്‍ മുരളുന്ന ബസ്‌ സ്റ്റാന്റ് ആയി.. ആ പ്രായത്തില്‍ ഏറ്റവും പേടിയുള്ള കാര്യങ്ങളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു ബസ്‌ സ്റ്റാന്റ്.. എവിടെത്തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കിയാലും അവിടെയെല്ലാം ചുവന്ന നിറത്തില്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നീങ്ങുന്ന ആനവണ്ടികള്‍.  ഏതു വണ്ടി, എപ്പോ, എങ്ങോട്ട് നീങ്ങുമെന്ന്പറയാന്‍ പറ്റില്ല. ഇപ്പൊ ഇടിക്കും എന്ന മട്ടിലാണ് ഓരോന്നും കടന്നു പോകുന്നത്. അതോടെ എന്റെ നടത്തം പതുക്കെ ഓട്ടമായി. അമ്മയുടെ പിടിയില്‍ നിന്നും കൈഎടുത്തു ഓടി..ഓടിയോടി ബസ്‌ സ്റ്റാന്റിന്റെ പടിയില്‍ കയറി നിന്നു.. അമ്മ നടന്നു വരുന്നതെയുള്ളു. അപ്പോഴാണ്‌ താഴെ എന്തോ കരച്ചില്‍ കേട്ടത്.. അറുപതിനുമുകളില്‍ പ്രായം തോന്നുന്ന ഒരു അമ്മുമ്മ.. ചട്ടയും നീല ലുങ്കിയും ധരിച്ച് കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. വലതു കൈയ്യില്‍ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് സഞ്ചി മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു..അമ്മുമ്മ നിവര്‍ന്നിരുന്നപ്പോഴാണ് കരയുകയായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായത്‌.. രണ്ടുകണ്ണുകളും നിറഞ്ഞ് ഒഴുകുന്നു.. പ്രായം ചുളിവുകള്‍ വീഴ്ത്തിയ മുഖത്ത് ദയനീയമായ കരച്ചിലാണ്.. കണ്ണുനീര്‍ ധാരയായ് ഒഴുകുന്നു.. എങ്ങനെയൊക്കെയോഎഴുന്നേല്‍ക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.. എന്തിനാ ആ അമ്മ കരയുന്നതെന്ന് അറീല്ലല്ലോ..പണമോ പെഴ്സോ മറ്റോ നഷ്ടപ്പെട്ടു കാണുമോ.. അതോ ഇനി കൂടെ വന്നവരെ ആരെയെങ്കിലും കാണാതായോ.. അറീല്ല.. പക്ഷെ എനിക്കും സങ്കടം തോന്നി..അപ്പോഴേക്കും അമ്മ നടന്നെത്തി കൈയ്യില്‍ പിടിച്ച് എന്നെയും കൂട്ടി മുന്നിലേക്ക്‌ നടന്നു.. എങ്കിലും എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ആ അമ്മുമ്മയില്‍ തന്നെയായിരുന്നു.. കുറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത് കണ്ടു.. പിന്നെ കാഴ്ച്ചയില്‍ നിന്ന് മറഞ്ഞു.. പക്ഷെ ബസ്‌ കാണാഞ്ഞതിനാല്‍ അമ്മ വീണ്ടും എന്നെയും കൂട്ടി പഴയ സ്ഥലത്ത് എത്തി. അവിടെ ആ അമ്മ നിലത്തിരുന്നു കരയുകയാണ്.. ചുറ്റും നില്‍ക്കുന്നവര്‍ കൈയും കെട്ടി നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു.. അവരുടെയെല്ലാം നേരെ മാറി മാറി കൈ നീട്ടി കരയുകയാണ് ആ അമ്മ.. "എന്റെ പൊന്ന് മക്കളേ.." "എന്തെങ്കിലും തരണേ.." "ഈ കിളവിക്കു... Continue Reading →

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑