അമ്പലം

കാറ്റാടിദിനങ്ങള്‍


kattadi

സ്കൂള്‍ വിട്ട് നടന്നു വരുമ്പോ അമ്പലത്തിന്റെ പിന്നില്‍ നിന്നു നോക്കുമ്പോ കാണാം കുറച്ച് പേര്‍ അമ്പലമതിലൊക്കെ ചകിരിയും തൊണ്ടും കൊണ്ട് ഉരയ്ക്കുന്നത്. പെയിന്റടിക്കാന്‍ ഉള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് – ഉത്സവം ഇങ്ങടുത്തുവെന്നതിന്റെ ആദ്യ അടയാളം. പിന്നെയൊരു സന്തോഷമാണ്, കാത്തിരിപ്പും. സന്ധ്യക്ക് അമ്പലത്തില്‍ പോകും, ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ കണ്ട് കറങ്ങി നടക്കും. അടുത്ത ദിവസങ്ങളില്‍ പെയിന്റടി തകര്‍ക്കും. രണ്ടുമൂന്ന് ദിവസം കൂടി കഴിയുമ്പോ മെയിന്‍ റോഡില്‍ നിന്ന് അമ്പലത്തിലേക്കുള്ള വഴിയരികില്‍ നിന്ന് തമ്പിയും ഒപ്പം ഒന്നുരണ്ടുപേരും നിന്ന് പുല്ലു ചെത്തുന്നതും വഴി വൃത്തിയാക്കുന്നതുമാവും സ്കൂളിന്ന് വരുമ്പോഴുള്ള കാഴ്ച്ച. അപ്പോഴേക്ക് പെയിന്റടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. എല്ലാ വര്‍ഷവും മുടങ്ങാതെ നിക്കറിലും കയ്യിലും ചുവന്ന പെയിന്റ് പറ്റിക്കാതെ അമ്പലത്തില്‍ നിന്ന് മടങ്ങില്ല. അടുത്ത ദിവസം കവലയിലെത്തുമ്പോഴെ മാറ്റം കാണാം. റോഡില്‍ പന്തല്‍ വന്നു കഴിഞ്ഞു. കവലയിലും ഇടറോഡിലേക്ക് തിരിയുന്നിടത്തും പന്തലുപണി അവസാനഘട്ടത്തിലാവും. ഇതിന്റെയൊന്നും ഒരു ലക്ഷണവും രാവിലെ സ്കൂളിലേക്ക് പോവുമ്പോ ഉണ്ടാവില്ല, തിരികെയെത്തുമ്പഴേക്ക് എത്രവേഗം പണി തീര്‍ന്നു.. നടന്ന് അമ്പലത്തിനടുത്തെത്തുമ്പോള്‍ കമ്മിറ്റിക്കാരും നാട്ടുകാരുമൊക്കെ ആയി ചിലര്‍ ഓടിനടക്കുന്നുണ്ടാവും. തിരിച്ചെത്തി ചായ കുടിക്കുന്നത് ഉത്സവനോട്ടീസും വായിച്ചാവും. ഓരോ വാക്കും, പരസ്യം ഉള്‍പ്പടെ, മുഴുവനും കുത്തിയിരുന്ന് വായിക്കുന്ന ശീലമുണ്ട്. എങ്കിലും ഉത്സവം കഴിഞ്ഞ് രണ്ടാഴ്ച്ച വരെയുള്ള സമയത്തിനിടെ ഒരു നാലഞ്ച് തവണ നോട്ടീസ് മുഴുവന്‍ ഇങ്ങനെ വായിച്ച് സംതൃപ്തിയടയുന്നതാണ്.

നോട്ടീസ് വായന തീരാറാവുമ്പോഴേക്ക് നല്ല ഉച്ചത്തില്‍ പാട്ട് കേള്‍ക്കാം. നേരേ പടിഞ്ഞാറെ കുന്നിന്‍പുറത്ത് പതിവുപോലെ ഒരു കോളാമ്പി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അമ്പലത്തിനടത്ത പുളിമരത്തിലും, കവലയിലേക്കുള്ള വഴിയിലും, ബസ് സ്റ്റോപ്പിലും, കവലയിലുമെല്ലാം ഇപ്പൊ കോളാമ്പികള്‍ മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങിക്കാണും. പക്ഷേ വരുന്ന വഴിക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചില്ലല്ലോ! പിന്നെ ഒരു ഓട്ടം. കുളി കഴിഞ്ഞ് നേരേ അമ്പലത്തിലേക്ക്. വലിയ തിരക്കൊന്നുമില്ല. ഒരു ദിവസം കൂടിയുണ്ട് കൊടിയേറ്റിനു. കുറച്ച് ആളുകളുണ്ട്. അകത്തും പുറത്തുമൊക്കെയായി ഓരോ ജോലികള്‍ നടക്കുന്നു. ഉരു ഉത്സവ മൂഡിലെത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്തായാലും.

അടുത്ത ദിവസം കാലത്ത് ഒരു ഉത്സാഹവുമാ, എന്നാല്‍ വിഷമവും. പെട്ടെന്നൊന്ന് വൈകുന്നേരമായാല്‍ ഉത്സവമായില്ലോ.. എന്നാല്‍ ഇത്രേമൊക്കെ തിരക്കും ബഹളവുമുള്ളപ്പോ സ്കൂളില്‍ പോകാന്‍ പതിവിലും മടി.ചെന്നാലും ഇരിപ്പുറക്കില്ലല്ലോ. രാവിലെ പോവുമ്പോഴേ അമ്പലത്തിന്റെ പിന്നില്‍ മതിലിനു പുറത്ത് വലിയ കെട്ടുകള്‍ അടുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം.. വൈകിട്ട് ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് നടപ്പ് പതിവുപോലെ പതുക്കെയല്ല, അല്പം വേഗത്തില്‍ തന്നെയാവും. പാലം കടക്കുമ്പോഴേ പതിയെ പാട്ടു കേട്ടു തുടങ്ങും. കവലയെത്തുമ്പോള്‍ ഉച്ചത്തിലാവും. റോഡരികിലെ മരത്തില്‍ കോളാമ്പിയുണ്ടാവും. ‘വടക്കുന്നാഥാ, സര്‍വ്വം നടത്തും നാഥാ’, ‘വൈക്കത്തു വാഴുന്ന വിശ്വനാഥാ’ തുടങ്ങിയ സ്ഥിരം ഉത്സവപ്പാട്ടുകള്‍ തന്നെയാവും കേള്‍ക്കുക. കവലയില്‍ നിന്ന് അമ്പലത്തിലേക്കുള്ള വഴി പതിവുപോലെ വിജനമായിരിക്കില്ല.. നടന്ന് നടന്ന് അമ്പലമെത്താറാവുമ്പോള്‍ വേഗം വീണ്ടും കൂടും. കാലത്ത് കെട്ടുകള്‍ കണ്ടിടത്ത് ഇപ്പൊ ചിന്തിക്കടകള്‍ ഉയര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ വലിയ പടുതയിട്ട് അടച്ചിരിക്കുകയാവും. അവിടുന്നൊരുവിധം ഓട്ടമായിരിക്കും. ഓടിയെത്തി ചായ കുടിച്ച്, കുളിച്ച് തിരിച്ച് അമ്പലത്തിലെത്തുന്ന വരെ ഒരു വെപ്രാളം.

പറമ്പിലൂടി ഓടി തമ്പിയുടെ വീട് കടന്ന് സ്റ്റേജിന്റെ പിന്നിലൂടെയാവും സ്ഥിരം എന്‍ട്രി. കൊടിയേറ്റ് മുതലെന്നും വൈകിട്ട് അമ്പലത്തിലുണ്ടാവുമെങ്കിലും നാലമ്പലത്തിനികത്തേക്ക് കയറുന്നത് തീരെ വിരളമാവും. ഒരു വര്‍ഷം മാത്രം ദീപാരാധന കഴിഞ്ഞ് നടതുറക്കുമ്പോള്‍ വലിയ മണിയടിക്കാനായി കയറി നിന്നു. പിറ്റേ ദിവസം ചെന്നപ്പോ മണിയുടെ നാവില്‍ നിന്നുള്ള കയറിന്റെ അറ്റത്തെ കൈകളുടെ എണ്ണം കണ്ട് ഞെട്ടി തിരിച്ചു പോന്നു. അതുകൊണ്ട് മുറ്റത്തൊക്കെ കറങ്ങി നടപ്പ് തന്നെ പ്രധാന പരിപാടി. അവിടുന്നുമിവിടുന്നുമൊക്കെ ഏതെങ്കിലും ചങ്ങാതിമാരെ കൂട്ടുകിട്ടും. നടപ്പോട് നടപ്പാണ് പിന്നെ. ആലിഞ്ചോട്ടിലും പടിഞ്ഞാറെ നടവഴിയിലും സ്റ്റേജിലും റോഡിലുമായി നടപ്പ്. കുറച്ച് കഴിയുമ്പോഴേക്ക് കാലൊക്കെ വേദനിച്ചൊരു പരുവമായിണ്ടാവും. ചെരുപ്പൊന്നും കൊണ്ടുപോയിട്ടുണ്ടാവില്ല. തെക്കേ മതിലിനപ്പുറെ അപ്പോഴേക്ക് വെടിനാരായണന്‍ എത്തി കതിനയില്‍ മരുന്നു നിറച്ചു തുടങ്ങിക്കാണും. അതു കണ്ട് നില്‍ക്കുമ്പോഴാവും മിക്കവാറും ചങ്ങലയുടെ ശബ്ദം – ആന എത്തി. ദീപാരാധനയ്ക്ക് നടയടച്ചിട്ടുണ്ടാവും. നേരെ ആനക്കൊട്ടിലില്‍ പോയി നിക്കും. നടതുറന്നാല്‍ തിരക്കിനിടെ ഒരു വിധം കണ്ടുതൊഴുതെന്ന് വരുത്തി ചാടി സ്റ്റേജില്‍ കേറും. കൂട്ടുപ്രതികളും എത്തിയിട്ടുണ്ടാവും.

പത്തുപതിനഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിയുമ്പോള്‍ കൊടിയേറ്റിന്റെ ഭാവം ആവും. കൊടിമരച്ചുവട്ടില്‍ തിരക്ക് കൂടിയുട്ടാണ്ടാവും. എന്നാലും സ്റ്റേജില്‍ നിന്നാല്‍ സുഖായിട്ട് കാണാം. കൊടികയറി തുടങ്ങുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും ചലപില നിര്‍ത്തി തൊഴുതു നില്‍ക്കും. എന്നാല്‍ വെടി നാരായണന്‍ വെടിപൊട്ടിക്കല്‍ അപ്പോഴേക്ക് തുടങ്ങും. തൊഴുത കൈകള്‍ നേരേ ചെവിയിലെത്തും. വെടിക്കെട്ട് കഴിഞ്ഞ ശേഷം കൊടി നോക്കി തൊഴുത് ചാടിയിറങ്ങും. വീണ്ടും അലച്ചില്‍ തുടങ്ങും. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഒരു പണീമില്ലാതെ. അതുകഴിയുമ്പോ നേരേ ചിന്തിക്കടയിലേക്ക്. അരികുപിടിച്ച് നിന്ന് എല്ലാം നോക്കും. ചിലതൊക്കെ എടുത്ത് നോക്കും, ബാക്കി കണ്ട് തൃപ്തിയടയും. ഓരോ ഉത്സവത്തിനും ഓരോ അത്ഭുത ഐറ്റംസ് ഉണ്ടാവും. റിമോട്ടുള്ള കാറ്, വീഡിയോ ഗെയിമെന്ന് പറഞ്ഞ് തരുന്ന ബ്രിക്ക് ഗെയിം, സ്പ്രിംഗ് ഉള്ള വടിയില്‍ നിന്ന് തൊടുക്കുന്ന എയറോപ്ലെയിന്‍, ലൈറ്റ് കത്തുന്ന മോതിരം അങ്ങനെ പലതും. ഉത്സവത്തിനു പരിചയപ്പെടുന്ന ചില കൂട്ടുകാരുണ്ട്. അവന്മാര്‍ ചെറിയ എന്തെങ്കിലും അടിച്ചുമാറ്റിയിട്ടുണ്ടാവും. അതോടെപതിയെ കമ്പനി വിടും. അവ്ന്മാരെ പിടിച്ചാല്‍ കൂട്ടുകാരനാന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെയും പിടിക്കുമോന്ന് പേടി !

റിമോട്ട് കാറും ബ്രിക്ക് ഗെയിമുമൊക്കെ അഴിച്ചു പണിയുന്നത് ബിപിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്തെങ്കിലും ചെറിയ മാറ്റം വരുത്തിയിട്ടുണ്ടാവും ആള്. ഇനി മാറ്റം വരുത്താന്‍ പറ്റിയില്ലെങ്കില്‍ അഴിച്ചു പണിത് നശിപ്പിച്ചിട്ടെങ്കിലുമുണ്ടാവും. എന്നാല്‍ സ്പ്രിംഗ് എയ്റോപ്ലെയിന്‍, ലൈറ്റ് മോതിരം ഒക്കെ ശ്രീരാജിന്റെ ഏരിയയിലാണ്. സ്പ്രിംഗ് എങ്ങനെ പിടിപ്പിച്ചു, എങ്ങനെ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കുന്നു എന്നൊക്കെ നോക്കി പരീക്ഷണം നടത്തല്‍. ഉത്സവം തീരാറായപ്പോ ലൈറ്റ് മോതിരം ഒരെണ്ണമാ ബാക്കി. അപ്പൊ തന്നെ ഒരു വിധത്തില്‍ അമ്മയെ സോപ്പിട്ട് പത്തു രൂപാ വാങ്ങി കൊടുത്ത് മോതിരം കൈക്കലാക്കി. രാത്രിയെപ്പഴോ ആരോപറഞ്ഞപ്പോഴാണ് മോതിരം പോക്കറ്റില്‍ കിടന്ന് ലൈറ്റ് കത്തുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ചുവപും പച്ചയും നിറത്തില്‍ വെളിച്ചം. അറ്റം തിരിച്ചാലെ കത്തൂന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇത് ഇടയ്ക്കിടെ കത്തുന്നല്ലോ. അപ്പോഴാണ് ശ്രീരാജ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. മോതിരം തുറന്നു, രണ്ട് ബാറ്ററി (ചങ്ങാതിക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഭാഷയില്‍ ബാള്‍ട്ടറി) എടുത്തു നോക്കി. ഒരെണ്ണം തലതിരിച്ച് വെച്ച് അടച്ചു – ‘ ഇനി ഇവനല്ല, ഇവന്റപ്പൂപ്പന്‍ കത്തൂല്ലാ’ ! അതുറപ്പാ ! അതുകൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ബാക്കി വലിയ കമ്പുമ്മേല്‍ കുത്തിവച്ച കാറ്റാടികളും ബലൂണുകളുമായെത്തുന്ന രണ്ടുപേര്‍. കൈവിട്ടാല്‍ പറന്നുപോവുന്ന ഹൈഡ്രജന്‍ ബലൂണ്‍ ഇടയ്ക്ക് ഹിറ്റായി. അത് രണ്ടും ഓരോന്ന് സ്വന്തമാക്കും.

ഉത്സവം കഴിയുമ്പോഴേക്ക് ആകെ വിഷമമാവും. ഇനി തികച്ചൊരു വര്‍ഷം കാത്തിരിപ്പ്. അടുത്ത ദിവസം കാണാം പന്തലുകള്‍ അഴിക്കുന്നു, കോളാമ്പികളും റ്റ്യൂബുകളുമൊക്കെ അഴിക്കുന്നു. വൈകുന്നേരമായാല്‍ പാട്ട് കേള്‍ക്കാനില്ല. കവലയില്‍ നിന്നുള്ള വഴി വീണ്ടും വിജനം. രണ്ടാം ദിവസം വൈകിട്ടാവുമ്പഴേക്ക് ചിന്തിക്കടകള്‍ സ്ഥലം വിടും. അതാണ് അവസരം. എല്ലാരും കൂടി ചിന്തിക്കടകളിരുന്ന സ്ഥലത്തെത്തും. പിന്നെ നിലത്ത് മുഴുവന്‍ അരിച്ചുപെറുക്കലാണ്. കടക്കാരുടെ കയ്യീന്ന് വീണുപോയ ചില്ലറകള്‍ തപ്പുകയാണ് പരിപാടി. പത്ത് പതിനഞ്ച് രൂപാ വരെയൊക്കെ ചിലപ്പോ കിട്ടും. അതാണ് ഉത്സവത്തിന്റെ അവസാന ചടങ്ങ്. മോതിരം ഏതെങ്കിലും മേശയുടെ ഡ്രോയിലോ ഏതെങ്കിലും മുറിയിലോ വച്ചു മറക്കും, ബലൂണ്‍ അടുത്ത ദിവസം വരെയാവും ആയുസ്സ്. ഒടുവില്‍ ഉത്സവത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രം ആ കാറ്റാടി മാത്രമാവും..

ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട്: https://www.facebook.com/pages/Jishnu-C-Krishnans-Photography-Art-Works/379978288736124

ഒരു ഉത്സവത്തിന്റെ ഓര്‍മ..!


കുറച്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് എഴുതി പഴയ ബ്ലോഗില്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്ന ഒരു കഥ. ഇന്ന് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അതിന്റെയൊരു കോപ്പി ഇവിടെയും വച്ചു.. 

 

“എന്റെ ഗണപതി ഭഗവാനെ…!!” ഭൂമിയില്‍ എത്തിയ ശേഷമാണ് ഇത്രയും നേരം എന്നെയും പുറത്തിരുത്തി മഹാദേവന്റെ തിടമ്പ്‌ എഴുന്നെള്ളിച്ച് നിന്ന ശങ്കരന്‍കുട്ടിയെ നേരെ ഒന്നു കാണുന്നത്..! ഒരു ഒന്‍പത്‌ – ഒന്‍പതര അടി ഉയരം, ഭൂമി മാന്തുന്ന ജേ സീ ബീ യുടെ കൈ പോലെ രണ്ടു നീളന്‍ കൊമ്പുകള്‍, അനാക്കൊണ്ട സിനിമയില്‍ കണ്ട പാമ്പിനെ പോലെ, നിലത്ത്‌ ഇഴയുന്ന തുമ്പിക്കൈ..!! ഇതിന്റെ പുറത്താണോ കഴിഞ്ഞ രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ ഞാന്‍ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്..!! സുനില്‍ ഏട്ടന്റെയും കൂട്ടരുടെയും പഞ്ചാരി മേളം ആസ്വദിച്ചു ഇരുന്നതിനാല്‍ മറ്റൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.. ഈ സീസണില്‍ ആദ്യമായി ആനപ്പുറത്ത് കയറുന്നതിനാല്‍ ധൈര്യം ഭൂമിയില്‍ വെച്ചിട്ട് പോകണ്ട എന്ന് കരുതി ആനയെ ശ്രെദ്ധിക്കാതെ ചെന്നു കയറി.. ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞു ആനയെ കണ്ടപ്പോള്‍ ധൈര്യം ആനപ്പുറത്ത് മറന്നു വച്ചോ എന്നൊരു സംശയം..!! ധൈര്യം എത്ര കുറവാണെങ്കിലും ആനപ്പുറത്ത് കയറാനുള്ള അവസരമൊന്നും കളയില്ലല്ലോ.. അതൊരു ആവേശം ആണേ..!!

രാത്രി കൃത്യം എട്ടു മണിക്ക് തന്നെ ശീവേലി ആരംഭിച്ചു.. അകത്തെ പ്രദക്ഷിണം കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ പാപ്പാന്‍ സോമന്‍ ചേട്ടന്‍ ശങ്കരന്‍കുട്ടിയെ നെറ്റിപ്പട്ടം കെട്ടിച്ചു ആനക്കൊട്ടിലില്‍ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു.. ഇത്ര വലിയ സംഭവത്തിനെ ‘ശങ്കരന്‍’ എണ്ണ പേരിന്റെ കൂടെ ‘കുട്ടി’ എന്ന് കൂടി ചേര്‍ത്തത് എന്ത് ഓര്ത്തിട്ടാനാവോ..!! എന്തായാലും ‘ശങ്കരന്‍ ചേട്ടന്‍’ (!) എന്നൊന്നും ആനയെ വിളിക്കാന്‍ പറ്റില്ലാഞ്ഞിട്ടാവും..!

എന്തായാലും ശങ്കരന്‍കുട്ടി എന്നെ മറന്നില്ല.. ഞാന്‍ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോഴേ അവന്‍ ശര്‍ക്കരയ്ക്ക് വേണ്ടി തുമ്പിക്കൈ നീട്ടി.. സോമന്‍ ചേട്ടന്‍ തോട്ടി കൊണ്ടു തൊട്ടപ്പോള്‍ തന്നെ അവന്‍ തുമ്പിക്കൈ മാറ്റി.. തോട്ടികൊണ്ടൊരു അടിയോളം വരില്ലല്ലോ ആനയ്ക്ക് ആര്‍ത്തി..!! ഞാന്‍ അടുത്ത് ചെന്നു ശര്‍ക്കര അവന്റെ വായില്‍ വെച്ചു കൊടുത്തു.. ‘ആനവായില്‍ അമ്പഴഞ്ഞ’ എന്ന് കേട്ടത് ഇപ്പൊ ബോധ്യമായി..!! സോമന്‍ ചേട്ടന്റെ നിര്‍ദേശം പോലെ അവന്‍ മുട്ടുമടക്കി.. തൊട്ടു തലയില്‍ വച്ചു, ചെവിയില്‍ പിടിച്ചു, കാലില്‍ ചവുട്ടി ഞാന്‍ അവന്റെ പുറത്തു കയറി.. ഉണ്ണിയേട്ടന്‍ തിടമ്പ്‌ എടുത്തു തന്നു.. മഹാദേവനെ ശങ്കരന്കുട്ടിയുടെ മസ്തകത്തില്‍ ഇരുത്തി തിടംബിലെ മാലകളും ഉടയാടയുമൊക്കെ ഞാന്‍ നേരെയാക്കി.. അങ്ങനെ ചെണ്ടയും, വീക്കനും, ഇലത്താളവുമായി ആദ്യ പ്രദക്ഷിണം വേഗം കഴിഞ്ഞു .. എഴുന്നെള്ളത്ത് നടക്കുന്നതിനാല്‍ അരങ്ങിലെ കച്ചേരിക്ക്‌ ഇടവേള ആയി.. ഏവരും ആനയ്ക്കും മേളക്കാര്‍ക്കും ചുറ്റും കൂടി..

രണ്ടാം പ്രദക്ഷിണം നാദസ്വരവും തകിലും കൂടിയാണ്.. നാദസ്വരം വായിക്കാന്‍ ഹരിയേട്ടനും, തകില് കൊട്ടാന്‍ ശ്രീനിയേട്ടനും ആണ്.. ‘നഗുമോ’ യും ‘ഹിമഗിരിതനയെ’ യും വായിച്ചു കഴിഞ്ഞു ആനക്കൊട്ടിലില്‍ നിന്നും പ്രദക്ഷിണം പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.. പ്രദക്ഷിണം തിരികെ ആനക്കൊട്ടിലില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അകത്തൊരു ബഹളം.. കുറച്ചു പേര്‍ അകത്തേക്ക് ഓടുന്നു.. എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ അങ്ങോട്ടായി.. എനിക്ക് മാത്രം എന്താ കാര്യം എന്നറിയാന്‍ യാതൊരു വഴിയുമില്ലല്ലോ.. ഇറങ്ങി പോകാനോ എളുപ്പത്തില്‍ ആരോടെങ്കിലും ചോദിക്കാനോ പറ്റില്ലല്ലോ..! അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ഇത്ര വളരെ നേരം ആനപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്നത് ഒരു തരത്തില്‍ നോക്കിയാല്‍ ഇത്തിരി കട്ടിയാണ്.. ചുറ്റും ആളുകള്‍.. ഭഗവാനെയും, ആനയെയും, എന്നെയും നോക്കിക്കൊണ്ട്‌.. പക്ഷെ സംസാരിക്കാന്‍ ആരുമില്ലല്ലോ.. ഒരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥ തന്നെ..!

നാദസ്വരം വായന കഴിഞ്ഞു മേളത്തിനായി ചെണ്ടയും മറ്റുമായി മേളക്കാര്‍ വന്നുതുടങ്ങി.. പതിവുപോലെ രാജീവ്‌ തന്നെയാണ് മുന്നില്‍.. രാജിയോടു കാര്യം തിരക്കി.. ആള്‍ ഓടിവന്ന് മറുപടി തന്നു; ‘ഒന്നുമില്ല കുഞ്ഞേ, ആല് വിളക്ക് കത്തിച്ചപ്പോ ആളിക്കത്തി..കെടുത്തി..’ എങ്ങനെ കത്താണ്ടിരിക്കും..? കട്ടിയുള്ള തിരിയും വെച്ചു കൂടെ കര്‍പ്പൂരവും വെയ്കും.. എന്നിട്ട് ഏറ്റവും അടിയില്‍ നിന്നു തുടങ്ങും കത്തിക്കാന്‍.. കര്‍പ്പൂരത്തില്‍ തീ പിടിക്കുമ്പോള്‍ അത് ആളി പിടിച്ച് മുകളില്‍ വരെ പെട്ടെന്ന് തീ പിടിക്കും.. എന്തായാലും ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ.. പക്ഷെ ചിലരുടെ മുഖത്ത്‌ ഇപ്പോഴും ചെറിയ ഭയം നിഴലിച്ചിട്ടുണ്ട്..

‘കുഞ്ഞേ, ഇന്നു സ്പെഷ്യല്‍ ആണേ..’ രാജി താഴെ നിന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.. ശരിയാ, ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ നിന്നു മടങ്ങി എത്തിയ സതീശന്‍ ഇന്നു വൈകിട്ട് സ്പെഷ്യല്‍ മേളം സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്യുന്നു എന്ന് കേട്ടു.. മേളക്കാരുടെ എണ്ണം കൂടിയപ്പോള്‍ മേളം കൊഴുത്തു.. മേളം ഗംഭീരം ആവുന്നുണ്ടെങ്കിലും ശ്രീജിത്തിന്റെ അഭാവം അറിയാനുണ്ട്.. കണ്ടാല്‍ ഏതാണ്ടൊരു ശുപ്പാണ്ടി തന്നെ..പക്ഷെ ചെണ്ടപ്പുറത്ത് കോല്‍ വച്ചു തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ ആള്‍ വേറൊരു ലോകത്താണ്.. മേളവുമായി ഇതുപോലെ ലയിച്ചു ചേരുന്ന വേറെ ആരെയും ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല.. അയാളുടെ വേഗത്തിനും താളത്തിനും ഒപ്പം എത്താന്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ ബുദ്ധിമുട്ടും.. ഇന്നു ശ്രീജിത്ത്‌ ഇല്ല.. ഇവിടെ ഉത്സവം ഏറ്റുമാനൂര്‍ ഉത്സവത്തിന്റെ ഒപ്പം ആയതിനാല്‍ ഇന്നു അയാള്‍ അവിടെ പോയിരിക്കുകയാണ്.. പള്ളിവേട്ടയ്ക്കും ആറാട്ടിനും അവിടെ മട്ടന്നൂരിന്റെ മേളമാണ്.. പക്ഷെ ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ കൂടി നോക്കേണ്ടതിനാല്‍ അങ്ങോട്ട് പോകാനോ കേള്‍ക്കുവാണോ സാധിക്കില്ല.. എങ്കിലും മറ്റൊരു മഹാഭാഗ്യമുണ്ട്.. ഇവിടുത്തെ ആറാട്ട്‌ ‘ആറാട്ട്‌ സംഗമം’ എന്നാണു അറിയപ്പെടുക.. ഒരേ ദിവസം, ഒരേ സമയം, ഒരേ ആറിന്റെ അക്കരെ ഏറ്റുമാനൂര്‍ മഹാദേവനും ഇക്കരെ പെരിങ്ങള്ളൂര്‍ മഹാദേവനും കൂടിയാണ് ആറാട്ട്‌ നടക്കുക..! രണ്ടു ആറാട്ടിനും ഒന്നിച്ചു പങ്കെടുക്കാനുള്ള ആ ഭാഗ്യം ഇതു നാലാം തവണയാണ്..

ആനക്കൊട്ടിലിലെ മേളം കഴിഞ്ഞു അവസാനത്തെ പ്രദക്ഷിണം ആരംഭിച്ചു.. മുന്‍പില്‍ മേളക്കാരും, പിന്നാലെ തീവെട്ടിക്കാരും, കുത്തുവിളക്ക് പിടിച്ചു അപ്പു ചേട്ടനും നീങ്ങി തുടങ്ങി.. പിന്നാലെ ഞാനും ഭഗവാനും ശങ്കരന്കുട്ടിയുടെ പുറത്തും..! പ്രദക്ഷിണം പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് എത്തിക്കഴിഞ്ഞപ്പോ അപ്പു ചേട്ടന്‍ നടന്നു തുടങ്ങിയിട്ടും ആനയ്ക്കും പാപ്പാനും യാതൊരു അനക്കവുമില്ല..! അപ്പോഴാണ്‌ ശ്രദ്ധിച്ചത്, ഒരു കുടിയന്‍ ആടിയാടി മേളക്കാരുടെ അടുത്ത് ചെന്നു താളം പിടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി..! അവര്‍ ഓടിച്ചപ്പോ ആനയുടെ അടുത്തായി അഭ്യാസം..! പാപ്പന്‍ ഭാരവാഹി ഒരാളെ വിളിച്ചു ബഹളം വെയ്ച്ചു.. ” എനിക്ക് ചുമ്മാ ആനേടെ കൊമ്പില്‍ പിടിച്ചു നടന്നാല്‍ പോര, ആനയെ നോക്കണം, ആനപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്നവരെ നോക്കണം, തിടമ്പ്‌ നോക്കണം, മുന്നിലെ കുത്തുവിളക്കും തീവെട്ടികളും നോക്കണം, മേളക്കാരെ നോക്കണം, അതിനിടെ പിള്ളേര്‍ ആനേടെ പുറകില്‍ ചെന്നു തോന്ന്യാസം കാണിക്കും.. ഇപ്പൊ ദേ ഇങ്ങനോരുത്തനും.. ഒടുക്കം വല്ലോം പറ്റിയാല്‍ എല്ലാരും കൂടി എന്നെ തന്നെ തല്ലും.. അതുകൊണ്ട് ആദ്യം ആ കുടിയനെ പറഞ്ഞു വിട്, അല്ലാതെ ആന ഒരടി പോലും മുന്നോട്ടു നീങ്ങില്ല..!’ അയാള്‍ കുടിയനോട് ആദ്യം മയത്തില്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു നോക്കി.. എവടെ…!! പിന്നെ നാലഞ്ചു പിള്ളേര്‍ ചെന്നു അവനെ പൊക്കി എടുത്തുകൊണ്ടു പോലീസ് യേമാന്മാര്‍ക്ക് കാഴ്ച വച്ചു..!!

അങ്ങനെ ശങ്കരന്കുട്ടിയുടെ യാത്ര വീണ്ടും ആരംഭിച്ചു.. എല്ലാവര്ക്കും ഈയൊരു സംഭവത്തോടെ പാപ്പാനോട് ഒരു മതിപ്പും ഉണ്ടായി.. എഴുന്നെള്ളത്ത് കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങിയപ്പോ മണി പത്തു കഴിഞ്ഞു .. അടുത്ത ദിവസത്തേക്കുള്ളതു എല്ലാം ഒരുക്കി വെയ്ച്ചു ഇല്ലത്തേക്ക് മടങ്ങാന്‍ വഴിയിലിറങ്ങി ഒന്നു മുറുക്കാന്‍ ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ കൂടെ മുറുക്കാന്‍ കടയിലേക്ക് നടന്നു.. അപ്പൊ ‘തിരുമേനീ’ എന്നൊരു വിളി.. സോമന്‍ ചേട്ടന്‍ ആണ്.. ‘പറമ്പില്‍ പന നില്‍പ്പില്ലേ..? ഓല വെട്ടിക്കോട്ടെ..? ആനയുടെ തീറ്റതീര്ന്നു..’ പകല്‍ ചെന്നു വെട്ടിക്കോളാന്‍ അനുവാദം നല്കി ഞങ്ങള്‍ തമ്പി ചേട്ടന്റെ കടയിലേക്ക് കയറി.. കുറച്ചു നേരം ആന വിശേഷങ്ങള്‍ ഒക്കെ പറഞ്ഞു എന്റെ ചിലവില്‍ ഒരു സോഡയും കുടിച്ചു അയാള്‍ ആനയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.. അപ്പോഴും കടയില്‍ അന്നത്തെ കുടിയന്റെ സംഭവം തന്നെയായിരുന്നു സംസാര വിഷയം..

അടുത്ത ദിവസം വെളുപ്പിനെ മൂന്നു മണിക്ക് തന്നെ അമ്പലത്തിലെത്തി.. ഏഴരയ്ക്ക് ശീവേലി തുടങ്ങാന്‍ ഭാവിച്ചപ്പോള്‍ വാച്ചര്‍ ‘ആന എത്തിയില്ല, കുളിപ്പിക്കാന്‍ കൊണ്ടുപോയിരിക്കുകയാണ്’ എന്ന് പറഞ്ഞു.. അല്‍പസമയം കാത്തു നിന്നു ഒടുവില്‍ എട്ടു മണിയോടെ ശീവേലി ആരംഭിച്ചു.. പുറത്തു എത്തിയപ്പോള്‍ ശങ്കരകുട്ടി കുളിച്ചു കുട്ടപ്പനായി ആനക്കൊട്ടിലില്‍ തന്നെയുണ്ട്.. ഞാന്‍ ശര്‍ക്കരയും നല്കി അവന്റെ പുറത്തു കയറി.. പതിവില്ലാതെ ആനയുടെ ശരീരത്തിന് ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു.. എനിക്ക് ചെറിയ ഒരു ഭയം തോന്നിയെങ്കിലും കുളി കഴിഞ്ഞ എത്തിയതല്ലെ ഉള്ളു, അതാവും എന്നും കരുതി സമാധാനിച്ചു.. പതിവുപോലെ മേളവും ശീവേലിയും പത്തു മണിയോടെ അവസാനിച്ചു..

അന്ന് പകലത്തെ പരിപാടികള്‍ കഴിഞ്ഞു തിരികെ പോകാന്‍ മൊബൈല് എടുത്തപോ സുഹൃത്തിന്റെ മെസ്സേജ് കണ്ടു; വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ട്, അവിടുന്ന് പുറപ്പെട്ടു എന്ന്.. വീട്ടിലെത്തി അകത്തേക്ക് കയറാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അവന്റെ കോള്‍ വന്നു.. “ഞാന്‍വീട്ടിലെത്തി” എന്ന് പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുന്നേ അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു; “നീ കയറിയആന ഇടഞ്ഞെടാ..!!!” എനിക്ക് വിശ്വാസമായില്ല.. “ഞാന്‍ അമ്പലത്തിന്റെ അടുത്ത്വരെ എത്തി.. അപ്പോഴാ വഴിയില്‍ നിന്ന ഒരു ചേച്ചി പറഞ്ഞതു, അവിടെ ആനഇടഞ്ഞു നില്കുകായ, അങ്ങോട്ട് പോവണ്ട എന്ന്.. അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ മെയിന്‍റോഡ് വഴിയാണ് വരുന്നതു..!!”

ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ തന്നെ വീട് പൂട്ടി അമ്പലത്തിലേക്ക് ഓടി.. അപ്പോഴേക്കും അവനും അവിടെ എത്തി.. അമ്പലമുറ്റത്ത്‌ കണ്ട കാഴ്ച…. സോമന്‍ ചേട്ടനെ തുമ്പിക്കൈ കൊണ്ടു എടുത്തെറിയുകയാണ് ശങ്കരന്‍കുട്ടി..!! ആലിന്റെ അടുത്ത മതിലും തകര്‍ത്ത് അയാള്‍ ഒരു തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടില്‍ വന്നു വീണു.. അയാളെ കുത്താനായി കുതിക്കുകയാണ് ആന..!പ്രസാദമുട്ടിനു എത്തിയ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും അടങ്ങിയ ജനക്കൂട്ടം ഭയന്ന് നിലവിളിക്കുകയാണ്.. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞങ്ങളും… ആ കാഴ്ച കാണാനാവാതെ ഞാന്‍ കണ്ണ് പൊത്തി.. പക്ഷേ മഹാദേവന്‍ കാത്തു.. അയാള്‍ രണ്ടു കൊമ്പുകളുടെയും ഇടയില്‍ പെട്ടു..!! ആന പിന്നോട്ട് മാറിയ തക്കത്തിന് കുറച്ചു പേര്‍ ചേര്‍ന്ന് അയാളെ വലിച്ചു പൊക്കിയെടുത്തു മാറി.. ചിലര്‍ അയാളെ ചീത്ത പറയുകയും തല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു.. തലേ ദിവസം അയാള്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ ആണ് എനിക്കപ്പോള്‍ ഓര്‍മ വന്നത്.. എന്തിനാ ആ പാവത്തിനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് എന്ന് വിചാരിച്ചു കൊണ്ടു നിന്നപ്പോഴാണ് രാജീവിനെ കണ്ടത്.. അയാള്‍ പറഞ്ഞപ്പോഴാ കാര്യങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞത്..

“സോമന്‍ ചേട്ടന്‍ വെള്ളമടിച്ചു ആനയേം കൂട്ടി മുറ്റത്തേക്ക്‌ വന്നു.. മുറ്റം നിറയെആള്‍ക്കാര് നില്ക്കുന്ന കണ്ടു ആന അകത്തേക്ക് കയറിയില്ല.. ആനയ്ക്ക് ചോറ്വേണം എന്നും പറഞ്ഞായിരുന്നു വരവ്.. ആന നട കയറാന്‍ മടിച്ചപ്പോള്‍ അയാള്‍തോട്ടി കൊണ്ടു അതിനെ പൊതിരെ തല്ലി.. അപ്പോഴാണ് ആന അയാളുടെ നേരെതിരിഞ്ഞത്..” ഇന്നലെ ഇവിടെ വച്ചു ഇത്ര കാര്യമായി സംസാരിച്ചയാല്‍ ഇങ്ങനൊക്കെ ചെയ്യുമെന്ന് ഞാന്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും കരുതിയില്ല.. അതിനുള്ളില്‍ പോലീസ് എത്തി ആളുകളെ നിയന്ത്രിച്ചു തുടങ്ങി.. ആന ആലിന്റെ അടുത്ത് വഴിയിലേക്കു അഭിമുഖമായി നില്‍ക്കുകയാണ്‌.. അല്പം അടങ്ങിയ മട്ടിലാണ് നില്പ്.. ബാലകൃഷ്ണന്‍ ചേട്ടന്‍ മെസ്സിലെ മോട്ടോര്‍ ഉപയോഗിച്ചു ആനയുടെ പുറത്തു വെള്ളമൊഴിച്ച് തണുപ്പിക്കാന്‍ ശ്രെമിക്കുന്നു.. ചിലര്‍ പഴക്കുല ആനയുടെ മുന്നില്‍ ഇട്ടു കൊടുക്കുന്നു.. പുതിയ ആള്‍ ആയതു കൊണ്ടു രണ്ടാം പാപ്പാന് എല്ലാം കണ്ടു കൊണ്ടു നില്‍ക്കുവനെ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.. അതിനിടെ ചിലര്‍ പോയി ആനയുടെ ഉടമസ്ഥനെ വിളിച്ചു കൊണ്ടു വന്നു.. ഞാനും ഉണ്ണിയേട്ടനും മേളക്കാരും ആനക്കൊട്ടിലിനു സമീപം നില്‍ക്കുകയാണ്‌.. പോലീസ് സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും പ്രായമായവരെയും കയറ്റി ഗേറ്റ് പൂട്ടി..

അപ്പോഴേക്കും ഉടമസ്ഥന്‍ എത്തി.. പാപ്പനെ ചീത്ത പറഞ്ഞു കൊണ്ടു ചിലര്‍ അയാളുടെ പിന്നാലെയും.. മറ്റു ചിലര്‍ ചേര്ന്നു അവരെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു.. അയാള്‍ ആനയുടെ അടുത്തെത്തി “ശങ്കരാ” എന്ന് വിളിച്ചു.. ആന പ്രതികരിച്ചു തുടങ്ങി.. അയാള്‍ കൊടുത്ത പഴം ആന വാങ്ങി തിന്നു.. “പാപ്പാന്‍ ഇല്ലാതെ തളയ്ക്കാന്‍ പറ്റില്ല, സോമനെവിളിച്ചോണ്ട് വരൂ” അയാള്‍ പറഞ്ഞു.. രണ്ടു പേര്‍ ചേര്‍ന്നാണ്‌ സോമന്‍ ചേട്ടനെ കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നത്.. മതിലില്‍ ഇടിച്ചു അയാളുടെ വലത്തേ കാല്‍പാദം തകര്‍ന്നു.. സോമന്‍ ചേട്ടനെ കണ്ടപ്പോ ആന പേടിച്ചു മാറി നില്‍കാന്‍ തുടങ്ങി.. “ശങ്കരാ, അടുത്ത്വാ, ഇവന്‍ നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല” എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഉടമസ്ഥന്‍ ആനയെ വിളിച്ചു.. ആന വീണ്ടും അനുസരിച്ച് തുടങ്ങി.. ‘തുംബികെട്ടാന്‍’ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആന തുമ്പിക്കൈ കൊമ്പില്‍ ചുറ്റി നിന്നു.. പാപ്പാന്‍ പതുക്കെ തോട്ടിയുമായി ശങ്കരന്കുട്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു..

തളയ്ക്കാന്‍ പോവുകയാണ്, എല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്ന് കരുതി എല്ലാവരും സമാധാനിച്ചു.. “മഹാദേവാ.. നീ രക്ഷിച്ചു” എന്ന് പ്രാര്‍ഥിച്ചു കൊണ്ട് സെക്രട്ടറി രാജേന്ദ്രന്‍ നടയിലേക്കു നോക്കി തൊഴുതു, ഉടനെ പിന്നില്‍ ബഹളം കേട്ടു; “ആനവിരണ്ടേ.. ഓടിക്കോ..!!!” പാപ്പാന്‍ വീഴാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോ പിടിച്ചത് ആനയുടെ വാലില്‍..!! വീണ്ടും ഉപദ്രവിക്കുകയാണെന്നു കരുതി ആന മുന്നിലെ വഴിയിലൂടെ ഒരു ഓട്ടം..!!! പിന്നാലെ പാപ്പാന്‍ വരുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാന്‍ ഇടയ്ക്കിടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.. വഴിയില്‍ നിന്നിരുന്ന ആളുകളെയോ വാഹനങ്ങളെയോ തൊടുക പോലും ചെയ്യാതെ ശങ്കരന്‍കുട്ടി ഓടി.. ഉടന്‍ തന്നെ മൈക്കില്‍ കൂടി നാടു മുഴുവന്‍ അറിയിപ്പും എത്തി.. “ആന വിരണ്ടു തിരുവഞ്ചൂര്‍ ഭാഗത്തേക്ക് ഓടിയിട്ടുണ്ട്, നാട്ടുകാര്‍ജാഗൃത പാലിക്കുക..”

ഞങ്ങളും ശങ്കരന്കുട്ടിയുടെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞു.. മെയിന്‍ റോഡ് എത്തിയപ്പോള്‍ ഫയര്‍ ഫോഴ്സ് എത്തി.. ആന അടുത്ത പറമ്പില്‍ കൂടി അടുത്ത റോഡില്‍ ഇറങ്ങി ഓടി.. അതെ സമയം ആയിരുന്നു എതിരെ ഒരാള്‍ ബൈക്കില്‍ വന്നത്.. ആനയെ കണ്ട മാത്രയില്‍ അയാള്‍ പരിഭ്രമിച്ചു.. വണ്ടി നിന്നു പോവുകേം ചെയ്തു.. സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ആവുകയും ചെയ്യുന്നില്ല.. അയാള്‍ മരണത്തെ തൊട്ടു മുന്നില്‍ കണ്ടു നില്‍കുമ്പോള്‍ ആന അയാളുടെ അടുത്ത്നിന്നും നീങ്ങി അരികു ചേര്ന്നു ഓടി..!! അടുത്ത വളവില്‍ ആന വരുന്നുണ്ടോ എന്ന്നോക്കാന്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും ചാടി പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു കാര്‍ന്നോരു ആണ് ആനയെ അഭിമുഖീകരിച്ചത്..! അവിടെയും ആന വിനയം കാട്ടി..!! മൂന്നു കിലോമീറ്റര്‍ അപ്പുറെ ചെന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവിടെയുള്ള എല്‍ പി സ്കൂള്‍ വിട്ട സമയം ആയി… ആനയെ കാണാന്‍ കൌതുകത്തോടെ കുട്ടികളെല്ലാം വഴിയിലേക്കു ഓടി ഇറങ്ങി… അവരുടെയെല്ലാം ഇടയിലൂടെ ഒന്നു തൊടുക പോലും ചെയ്യാതെ അവന്‍ ഓടി..!! ഒടുവില്‍ അമ്പലത്തില്‍ നിന്നും അഞ്ചു കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ ഒരു കുന്നിന്‍ പുറത്തെ റബ്ബര്‍ തോട്ടത്തില്‍ ശങ്കരന്‍കുട്ടി അവന്റെ മാരത്തോണ്‍ അവസാനിപ്പിച്ചു… അപ്പോള്‍ അവിടെയും പൂരത്തിന്റെ തിരക്കായി… നാലഞ്ചു വാഹനങ്ങളിലായി പോലീസും, പാപ്പാനും, ഉടമസ്ഥനും എല്ലാം അങ്ങോട്ട് പോയി.. ആരെയും കുന്നിന്റെ മുകളിലേക്ക് ചെല്ലുവാന്‍ പോലീസ് അമ്മാവന്മാര്‍ സമ്മതിച്ചില്ല.. (പോലീസ്, അമ്മാവന്‍ എന്നും, പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍, ‘അമ്മാത്ത്‌’ ആയിട്ടുമാണ് ഞങ്ങള്‍ പൊതുവെ പറയാറ്‌..!) ഒരു മണിക്കൂര്‍ അവിടെയൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ കറങ്ങി നടന്നു.. പിന്നെ, ആനയെ തളച്ചു എന്ന്‍അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ തിരികെ പോന്നു..

അന്ന് രാത്രി ശിവന്‍ എന്ന ആന എത്തി.. അന്ന് എന്നെ ആനപ്പുറത്ത് കയറാന്‍ അച്ഛനും അമ്മയും സമ്മതിച്ചില്ല.. അന്ന് മണിയേട്ടന്‍ ആണ് ആനപ്പുറത്ത് കയറിയത്..

എല്ലാവരും പതുക്കെ എല്ലാം മറന്നു തുടങ്ങി.. ഉത്സവം കഴിഞ്ഞു .. സോമന്‍ ചേട്ടനെ പിരിച്ചു വിട്ടു.. ശങ്കരന്‍കുട്ടി രണ്ടു തവണ വീണ്ടു പല സ്ഥലത്തും ഇടഞ്ഞു.. അവനെ വിറ്റു എന്നും കേട്ടു.. നാലഞ്ചു വര്ഷം മുന്‍പ്‌ ഇടഞ്ഞ നീലകണ്ഠന്‍ എന്ന ആനയെ എല്ലാവരും കൈ വിട്ടപ്പോള്‍ അവനെ മെരുക്കിയെടുത്തു ഈ അമ്പലത്തില്‍ തന്നെ വീണ്ടും കൊണ്ടുവന്ന കേമന്‍ ആയിരുന്നു ആ പാപ്പാന്‍.. ഒരു ദിവസം പത്രത്തില്‍ ഒരു ചെറിയ വാര്‍ത്ത‍.. സോമന്‍ ചേട്ടന്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു…!!! അധികം ആരും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.. എല്ലാവരും മറന്നു.. പക്ഷെ ഇന്നും പറമ്പില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എല്ലാം ഓര്‍ക്കും.. ശങ്കരന്കുട്ടിക്കു കൊടുക്കാന്‍ സോമന്‍ ചേട്ടന്‍ ചോദിച്ച പന ഇപ്പോഴും അവിടെ നില്ക്കുന്നു….. ശങ്കരന്‍കുട്ടി ഇപ്പൊ എവിടെയാണോ…..