ഒറ്റയാന്‍


വിദേശത്തെ കോണ്‍ക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്ക് പകരം കുറേ ജീവന്‍ കെട്ടിപ്പടുക്കുവാന്‍ നാട്ടിലെത്തിയ മനുഷ്യനാണ് കരീം.കെ.പുറം എന്ന കരീം കോട്ടപ്പുറം. ഒരു പഴയകാല സജീവ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവര്‍ത്തകന്‍. പക്ഷേ എന്തിനെ എതിര്‍ക്കണമെന്നും എന്തിനെ വളര്‍ത്തണമെന്നും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കി ഇപ്പോള്‍ മുഴുവന്‍ സമയ കര്‍ഷകന്‍. ഒരു പൊതുവേദിയില്‍ പരിചയപ്പെടലുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഡോക്ടര്‍, എഞ്ചിനിയര്‍, വക്കീല്‍ എന്ന് കേട്ട് കേട്ട് നീങ്ങുമ്പോള്‍ 'ഞാനൊരു കര്‍ഷകനാണ്' എന്ന് കേട്ടപ്പോഴാണ് ആദ്യമായി കരീമിക്കയെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. വല്ലപ്പോഴും വല്ലവരും 'ആ കുറച്ച് കൃഷിയൊക്കെയുണ്ട്, അല്പം കൃഷിയൊക്കെയായി നടക്കുന്നു' എന്നിങ്ങനെ... Continue Reading →

Advertisements

സ്വപ്നത്തിനെന്നും രണ്ടു പക്ഷം..ലക്ഷ്യമാകുന്ന സ്വപ്നവും..എന്നുമൊരു സ്വപ്നമായ ലക്ഷ്യവും..

ഓര്‍ക്കുന്നുവോ?


എട്ടുവര്‍ഷം നീണ്ടു നിന്ന ആദ്യത്തേതും അവസാനത്തേതുമായ പ്രണയത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മ, ഓര്‍മ്മിക്കപ്പെടാന്‍ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഒരോര്‍മ്മ.. പ്രണയദിനത്തില്‍ പ്രണയകാലത്തിലെഴുതിയ വരികള്‍ക്ക് ഒരു 'കോപ്പി-പേസ്റ്റ്' ! 'കവിതകളെ'ന്ന് കളിയാക്കിവിളിക്കുവാന്‍ രണ്ട് കഷ്ണങ്ങള്‍ !**ഓര്‍ക്കുന്നുവോ**നീ ഓര്‍ക്കുന്നുവോ ..?നാമൊന്നിച്ചിരുന്നകുളപ്പടവുകളും..കൈകോര്‍ത്തു നടന്നവയല്‍വരമ്പുകളുംപുല്‍ത്തകിടികളും..ഒടുവില്‍ നനഞ്ഞമഴയും, വാടിയ പൂപോല്‍തളര്‍ന്ന മുഖവും..പറയാതെപോയവാക്കുകളില്‍,അലിഞ്ഞില്ലാതെ തീര്‍ന്നകണ്ണുനീരും..എനിക്കായ് നീ കുറിച്ചകവിതകളിലെവരികള്‍ പോല്‍ മുറിഞ്ഞമനസുമായ് പോകുമ്പോള്‍വിടര്‍ത്തുവാന്‍ ശ്രെമിച്ചചുണ്ടുകളില്‍ ചുടു-കണ്ണുനീര്‍ വീണു തുടുത്തതുംനീ ഓര്‍ക്കുന്നുവോ..?ഇല്ലയെന്നറികിലും വെറുതെ....ഞാനും ഒര്മിക്കുന്നില്ല..സ്വപ്നങ്ങളില്‍ എന്നുംഇവിടങ്ങളില്‍ തന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക്കഴിയുമ്പോള്‍ എന്താണ്ഇത്ര ഓര്‍ത്തുപോകാന്‍..മറന്നു....**ഒരു സ്വപ്നം**മഞ്ഞു പോല്‍.. മഴത്തുള്ളി പോല്‍..കുളിര് പോല്‍.. ഇളംകാറ്റ് പോല്‍..എന്‍ ഹൃദയത്തിന്‍ ആദ്യ... Continue Reading →

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെയും ലോകം


യു.പി.സ്കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസ കാലഘട്ടത്തിലെ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സീസണല്‍ ശത്രുവായിരുന്നു ശ്രുതി. മറ്റാരുമല്ല, എന്റെ പിതൃസഹോദരപുത്രി, ഫ്രം ദില്ലി. സീസണല്‍ ശത്രുവെന്ന് പറഞ്ഞത് മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല.. കാര്യം എപ്പോഴും ശത്രുതയുണ്ടെങ്കിലും സമ്മര്‍ സീസണില്‍ മാത്രമേ നാട്ടിലുണ്ടാവൂ.. ദില്ലിയില്‍ നിന്ന് വേനലവധിക്ക് നാട്ടില്‍ വന്ന് ഒരു മാസം തങ്ങിയിട്ട് മടങ്ങും. പ്രധാനമായി, രാഷ്ട്രഭാഷയഅയ ഹിന്ദി എനിക്ക് എഴുതാനും വായിക്കാനും മാത്രമേയറിയൂ എന്ന പുച്ഛം അവള്‍ക്കെന്നോട്; അതേസമയം മലയാളിയായിട്ട് മലയാളം എഴുതാനും വായിക്കാനും അറിയില്ലല്ലോയെന്ന് പുച്ഛം എനിക്കവളോട്..പ്രായം മുതല്‍ അടിയാണ്..... Continue Reading →

മരണം; അല്ല, മരണങ്ങള്‍ !


ഏതൊരാള്‍ക്കും ഏറ്റവും വേദനാജനകമായത് മരണമാണ്; പക്ഷേ അതൊരിക്കലും സ്വന്തം മരണമല്ല.. സ്വന്തം മരണം തീര്‍ച്ചയായും വേദനാജനകം തന്നെ, എങ്കിലും അതോടെ എല്ലാം അവസാനിക്കുകയാണ്. അതിനാല്‍ തന്നെ സ്വന്തം മരണം ഒരു നഷ്ടമായി പറയാനാവില്ല. പക്ഷേ തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഏറെ പ്രാധന്യമുള്ളതെന്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടാലും അത് ജീവിതാന്ത്യം വരെ സഹിക്കുക സ്വന്തം മരണത്തെക്കാള്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.ഒരു മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിപരമായ ജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരണം എന്നത് ജീവനുള്ളതിന് മാത്രം സംഭവിക്കുന്നതല്ല.ആരും എന്തും ഏതും മരണപ്പെടുന്നു; നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ അവയുടെ / അവരുടെ റോള്‍... Continue Reading →

നാ ഫലേഷു !!


ഇന്നുവരെ ജീവിതത്തില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും വിശ്വസിക്കാവുന്ന ഒരു മനുഷ്യജീവിയെ കണ്ടിട്ടില്ല. സ്വന്തം വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതില്‍ മത്സരിക്കുന്നവരാണ് ഒക്കെയും. സ്വാര്‍ത്ഥതയാണ് പേപ്പട്ടിയെപ്പോലെ മനുഷ്യനെ കടിക്കുന്നത്. ആ കടി കിട്ടിയ മനുഷ്യന്‍ മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ കടിക്കുന്നു. അത് തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. സ്വാര്‍ത്ഥതയെന്ന വിഷം അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കൈമാറപ്പെടുന്നു. സ്വാര്‍ത്ഥതയെന്നാല്‍ ഞാനെന്ന ഭാവം അല്ല, ഞാനെന്നും എനിക്കെന്നും മാത്രം ചിന്തിച്ചുള്ള പ്രവൃത്തികള്‍. മറ്റൊരാള്‍ക്ക് ഗുണമുള്ളൊരു കാര്യം ചെയ്താലും, അതില്‍ തനിക്കെന്തു നേട്ടം എന്ന് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നവര്‍. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാതെ മറ്റൊരാള്‍ക്കൊരുപകാരം ചെയ്താല്‍ അവനതില്‍ എന്ത് ലാഭം... Continue Reading →

ഉദ്ദിഷ്ടകാര്യത്തിന് ഉപകാരസ്മരണ


എല്‍ കെ ജി മുതല്‍ പഠിച്ച സ്കൂള്‍ ഏകദേശം മൂന്ന് കിലോമീറ്ററോളം ദൂരെയായിരുന്നു. രാവിലെ അച്ഛന്‍ ഓഫീസില്‍ പോണ വഴി സ്കൂളില്‍ ഇറക്കും. ആദ്യമൊക്കെ തിരികെ വരുന്നത് സ്കൂള്‍ ബസ്സിലായിരുന്നു.. പിന്നെ രണ്ടാം ക്ലാസ്സിലോ, മൂന്നാം ക്ലാസ്സിലോ മറ്റോ എത്തിയപ്പോ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളൊക്കെ നടന്ന് പോണ കണ്ട് ഞാനും പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം മുതല്‍ നടപ്പ് തുടങ്ങി. പിന്നീട് അഞ്ചാം ക്ലാസ്സ് മുതല്‍ സൈക്കിളായി.. ഏഴാം ക്ലാസ്സ് ആയപ്പോള്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ കൂറവായതുകൊണ്ട് ഈ ബ്രാഞ്ചില്‍ നിന്നും ഞങ്ങളെ സ്കൂളിന്റെ... Continue Reading →

ഓര്‍മ്മകള്‍ പിന്നോട്ട്..


ഭിക്ഷ ചോദിച്ച് പലതരം ആളുകള്‍ നമ്മുടെയടുത്ത് ദിവസേന എത്തും. ഓരോരുത്തരെ കാണുമ്പോഴും ഓരോ സംശയമാണ്. കുട്ടികളാണെങ്കില്‍ അത് ഭിക്ഷാടനമാഫിയ ആവും, സ്ത്രീകളെങ്കില്‍ മോഷണമാവും ലക്ഷ്യം, പുരുഷന്മാരെങ്കില്‍ ഇവര്‍ക്കെന്താ പണിയെടുത്ത് ജീവിച്ചാല്‍, വികലാംഗരെങ്കില്‍ ഇവരുടെ വൈകല്യം യഥാര്‍ത്ഥമാണോ, പ്രായമായ പുരുഷന്മാരാണെങ്കില്‍ അധികം പേര്‍ക്കും എന്താ പുച്ഛഭാവവും ദേഷ്യവും - ഇങ്ങനെയെല്ലാം പലരും ചിന്തിക്കും.. പക്ഷേ പ്രായമായ സ്ത്രീകളെയാണ് ആ അവസ്ഥയില്‍ കാണുന്നതെങ്കില്‍ അല്പം വിഷമം തോന്നും.. ആരും സംരക്ഷിക്കാനില്ലാതെ ദയനീയതയോടെയാവും അവരെ കാണുക.. ആരോഗ്യമില്ല, ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവുമില്ല, ആണ്‍തുണയില്ല,... Continue Reading →

ഒരു ഉത്സവത്തിന്റെ ഓര്‍മ..!


കുറച്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് എഴുതി പഴയ ബ്ലോഗില്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്ന ഒരു കഥ. ഇന്ന് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ അതിന്റെയൊരു കോപ്പി ഇവിടെയും വച്ചു..  "എന്റെ ഗണപതി ഭഗവാനെ...!!" ഭൂമിയില്‍ എത്തിയ ശേഷമാണ് ഇത്രയും നേരം എന്നെയും പുറത്തിരുത്തി മഹാദേവന്റെ തിടമ്പ്‌ എഴുന്നെള്ളിച്ച് നിന്ന ശങ്കരന്‍കുട്ടിയെ നേരെ ഒന്നു കാണുന്നത്..! ഒരു ഒന്‍പത്‌ - ഒന്‍പതര അടി ഉയരം, ഭൂമി മാന്തുന്ന ജേ സീ ബീ യുടെ കൈ പോലെ രണ്ടു നീളന്‍ കൊമ്പുകള്‍, അനാക്കൊണ്ട സിനിമയില്‍ കണ്ട പാമ്പിനെ പോലെ, നിലത്ത്‌ ഇഴയുന്ന തുമ്പിക്കൈ..!!... Continue Reading →

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑