ഒരു നിമിഷം..


പതിവുപോലെ കാടുകയറിക്കയറി വിഷയത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നില്ല. നേരേയാവട്ടെ. അത്രയേറേ വിഷമവും ദേഷ്യവുമുള്ളതിനാലാണ്. കുറച്ച് കാലമായി അനാഥാലയങ്ങളും വൃദ്ധസദനങ്ങളിലും മറ്റും പോവാന്‍ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്; പോവാറുണ്ട്. ആദ്യമൊരിക്കല്‍ പോയ ഒരു അനാഥാലയത്തില്‍ നടത്തിപ്പുകാരിലൊരാള്‍ പറഞ്ഞത് ഇവിടെ അങ്ങനെ അനാഥരൊന്നുമില്ല. അച്ഛനോ അമ്മയോ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാവും. അവരു നോക്കാന്‍ വയ്യാഞ്ഞിട്ടോ ബുദ്ധിമുട്ടുകൊണ്ടോ ഇവിടെ ആക്കുന്നതാണ് എന്നാണ്. ആദ്യം ഇങ്ങനെ കേട്ടപ്പോള്‍ അത്ഭുതമാണ് തോന്നിയത്. ഈ കുട്ടികളാരും അനാഥരല്ല, എന്നിട്ടും അനാഥാലയത്തില്‍.. പക്ഷേ പിന്നീട് മറ്റ് പല സ്ഥാപനങ്ങളിലും പലപ്പോഴായി പോയപ്പോഴും ഇതേ പല്ലവിയാണ്... Continue Reading →

Advertisements

ചന്ദനലേപ സുഗന്ധം..!


അച്ഛന്‍ ബൈക്കില്‍ ഇരുന്ന് രണ്ടാമത്തെ ഹോണ്‍ മുഴക്കുമ്പോഴാണ് തിരക്കിട്ട് ബാഗും തൂക്കി ചാടുക. ഇറങ്ങുന്നതിന് മുന്‍പ് അവസാനഭാഗമാണ് ചന്ദനം കുറി തൊടല്‍. ചന്ദനം അരച്ചത് ഇടതുകൈയ്യിലാക്കി അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് അമ്മ ഓടി വരും. വലതു കൈയ്യുടെ മോതിരവിരല്‍ കൊണ്ട് നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും ഓരോ കുറി. പിന്നെ നേരെ ഓടിച്ചെന്ന് ബൈക്കില്‍ അച്ഛന്റെ മുന്നിലിരുന്ന് ഗമയില്‍ സ്കൂളില്‍ക്ക്. എല്‍.കെ.ജി, യൂ.കെ.ജി ഒക്കെ പഠിക്കുമ്പോ ഗമതന്നെയാര്‍ന്നൂ, ഒന്നാം ക്ലാസ്സ് മുതല്‍ ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞെ ഞാന്‍ സ്കൂളില്‍ക്ക് പൂവാറൊള്ളൂ, അപ്പൊ ഗമയിത്തിരി... Continue Reading →

സ്വപാനം


സ്വപാനം റിലീസ് ദിവസം തന്നെ കോട്ടയം ആഷ മിനി തിയറ്ററില്‍ പോയി കണ്ടു. കഷ്ടിച്ച് നാല്പതോളം പേര്‍ മാത്രം. ആരംഭത്തില്‍ തന്നെ തോന്നിയൊരു പ്രശ്നം തിയറ്ററിലെ ശബ്ദസംവിധാനം ചിത്രത്തില്‍ ഒരുക്കിയതുമായി അത്ര അടുപ്പമില്ലാതായതാണ്. ചിത്രത്തില്‍ ഒരുക്കിയ ആ ഫീല്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും നല്‍കുവാന്‍ തിയേറ്ററിനായില്ല. എങ്കിലും ചിത്രം പൂര്‍ണ്ണമായും അസ്വദിക്കാനായി. തൃപ്പൂണിത്തുറ പൂര്‍ണ്ണത്രയീശന്റെ വൃശ്ചികോത്സവം കൂടിയ അനുഭവം. മേളവും സംഗീതവും നൃത്തവും ഒന്നിച്ച്. തൃപ്പൂണിത്തുറയുത്സവത്തിന് മേളത്തിന് പ്രാധാന്യം കൂടുമെങ്കില്‍ സ്വപാനം ഒരു സംഗീതപ്രാധാന്യമെന്ന് പറയേണ്ടിവരും. ഒരു സമ്പൂര്‍ണ്ണ മ്യൂസിക്കല്‍... Continue Reading →


ഉത്സവങ്ങളില്‍ എന്നും വേദനിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയാണ് തീവെട്ടി.. കുട്ടിക്കാലത്ത് അടുത്ത ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഉത്സവത്തിനു പോകുമ്പോള്‍ വിളക്കിനെഴുന്നെള്ളത്തിനു മുന്നില്‍ മുത്തുക്കുട പിടിച്ച് നടക്കാനായിരുന്നു ഹരം.. അന്നത്തെ സുഹൃത്തുക്കളെല്ലാവരും ഉണ്ടാവും ഒപ്പം.. തൊട്ടുപിന്നില്‍ തീവെട്ടി പിടിച്ച് അടുത്തുള്ള ചേട്ടന്മാരും.. പിന്നെപ്പിന്നെ ഉത്സവത്തിനു പരികര്‍മ്മത്തിനു പോയിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ പറ തളിക്കാനും മറ്റും ചെല്ലുമ്പോള്‍ തീവെട്ടി പേടിയായി.. അതിനു താഴെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ തിളച്ച എണ്ണ ദേഹത്തു വീഴാതിരിക്കാന്‍ എപ്പോഴും പേടിച്ച് മാറും.. പിന്നീട് ആനപ്പുറത്ത് കയറുമ്പോള്‍ തീവെട്ടിയില്‍ നിന്നും കരിഞ്ഞ പുക ഒരു ശല്ല്യമായി..... Continue Reading →

ഒറ്റയാന്‍


വിദേശത്തെ കോണ്‍ക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്ക് പകരം കുറേ ജീവന്‍ കെട്ടിപ്പടുക്കുവാന്‍ നാട്ടിലെത്തിയ മനുഷ്യനാണ് കരീം.കെ.പുറം എന്ന കരീം കോട്ടപ്പുറം. ഒരു പഴയകാല സജീവ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവര്‍ത്തകന്‍. പക്ഷേ എന്തിനെ എതിര്‍ക്കണമെന്നും എന്തിനെ വളര്‍ത്തണമെന്നും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കി ഇപ്പോള്‍ മുഴുവന്‍ സമയ കര്‍ഷകന്‍. ഒരു പൊതുവേദിയില്‍ പരിചയപ്പെടലുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഡോക്ടര്‍, എഞ്ചിനിയര്‍, വക്കീല്‍ എന്ന് കേട്ട് കേട്ട് നീങ്ങുമ്പോള്‍ 'ഞാനൊരു കര്‍ഷകനാണ്' എന്ന് കേട്ടപ്പോഴാണ് ആദ്യമായി കരീമിക്കയെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. വല്ലപ്പോഴും വല്ലവരും 'ആ കുറച്ച് കൃഷിയൊക്കെയുണ്ട്, അല്പം കൃഷിയൊക്കെയായി നടക്കുന്നു' എന്നിങ്ങനെ... Continue Reading →


സ്വപ്നത്തിനെന്നും രണ്ടു പക്ഷം..ലക്ഷ്യമാകുന്ന സ്വപ്നവും..എന്നുമൊരു സ്വപ്നമായ ലക്ഷ്യവും..

ഓര്‍ക്കുന്നുവോ?


എട്ടുവര്‍ഷം നീണ്ടു നിന്ന ആദ്യത്തേതും അവസാനത്തേതുമായ പ്രണയത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മ, ഓര്‍മ്മിക്കപ്പെടാന്‍ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത ഒരോര്‍മ്മ.. പ്രണയദിനത്തില്‍ പ്രണയകാലത്തിലെഴുതിയ വരികള്‍ക്ക് ഒരു 'കോപ്പി-പേസ്റ്റ്' ! 'കവിതകളെ'ന്ന് കളിയാക്കിവിളിക്കുവാന്‍ രണ്ട് കഷ്ണങ്ങള്‍ !**ഓര്‍ക്കുന്നുവോ**നീ ഓര്‍ക്കുന്നുവോ ..?നാമൊന്നിച്ചിരുന്നകുളപ്പടവുകളും..കൈകോര്‍ത്തു നടന്നവയല്‍വരമ്പുകളുംപുല്‍ത്തകിടികളും..ഒടുവില്‍ നനഞ്ഞമഴയും, വാടിയ പൂപോല്‍തളര്‍ന്ന മുഖവും..പറയാതെപോയവാക്കുകളില്‍,അലിഞ്ഞില്ലാതെ തീര്‍ന്നകണ്ണുനീരും..എനിക്കായ് നീ കുറിച്ചകവിതകളിലെവരികള്‍ പോല്‍ മുറിഞ്ഞമനസുമായ് പോകുമ്പോള്‍വിടര്‍ത്തുവാന്‍ ശ്രെമിച്ചചുണ്ടുകളില്‍ ചുടു-കണ്ണുനീര്‍ വീണു തുടുത്തതുംനീ ഓര്‍ക്കുന്നുവോ..?ഇല്ലയെന്നറികിലും വെറുതെ....ഞാനും ഒര്മിക്കുന്നില്ല..സ്വപ്നങ്ങളില്‍ എന്നുംഇവിടങ്ങളില്‍ തന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക്കഴിയുമ്പോള്‍ എന്താണ്ഇത്ര ഓര്‍ത്തുപോകാന്‍..മറന്നു....**ഒരു സ്വപ്നം**മഞ്ഞു പോല്‍.. മഴത്തുള്ളി പോല്‍..കുളിര് പോല്‍.. ഇളംകാറ്റ് പോല്‍..എന്‍ ഹൃദയത്തിന്‍ ആദ്യ... Continue Reading →

ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെയും ലോകം


യു.പി.സ്കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസ കാലഘട്ടത്തിലെ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സീസണല്‍ ശത്രുവായിരുന്നു ശ്രുതി. മറ്റാരുമല്ല, എന്റെ പിതൃസഹോദരപുത്രി, ഫ്രം ദില്ലി. സീസണല്‍ ശത്രുവെന്ന് പറഞ്ഞത് മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല.. കാര്യം എപ്പോഴും ശത്രുതയുണ്ടെങ്കിലും സമ്മര്‍ സീസണില്‍ മാത്രമേ നാട്ടിലുണ്ടാവൂ.. ദില്ലിയില്‍ നിന്ന് വേനലവധിക്ക് നാട്ടില്‍ വന്ന് ഒരു മാസം തങ്ങിയിട്ട് മടങ്ങും. പ്രധാനമായി, രാഷ്ട്രഭാഷയഅയ ഹിന്ദി എനിക്ക് എഴുതാനും വായിക്കാനും മാത്രമേയറിയൂ എന്ന പുച്ഛം അവള്‍ക്കെന്നോട്; അതേസമയം മലയാളിയായിട്ട് മലയാളം എഴുതാനും വായിക്കാനും അറിയില്ലല്ലോയെന്ന് പുച്ഛം എനിക്കവളോട്..പ്രായം മുതല്‍ അടിയാണ്..... Continue Reading →

മരണം; അല്ല, മരണങ്ങള്‍ !


ഏതൊരാള്‍ക്കും ഏറ്റവും വേദനാജനകമായത് മരണമാണ്; പക്ഷേ അതൊരിക്കലും സ്വന്തം മരണമല്ല.. സ്വന്തം മരണം തീര്‍ച്ചയായും വേദനാജനകം തന്നെ, എങ്കിലും അതോടെ എല്ലാം അവസാനിക്കുകയാണ്. അതിനാല്‍ തന്നെ സ്വന്തം മരണം ഒരു നഷ്ടമായി പറയാനാവില്ല. പക്ഷേ തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഏറെ പ്രാധന്യമുള്ളതെന്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടാലും അത് ജീവിതാന്ത്യം വരെ സഹിക്കുക സ്വന്തം മരണത്തെക്കാള്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.ഒരു മനുഷ്യന്റെ വ്യക്തിപരമായ ജീവിതത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരണം എന്നത് ജീവനുള്ളതിന് മാത്രം സംഭവിക്കുന്നതല്ല.ആരും എന്തും ഏതും മരണപ്പെടുന്നു; നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ അവയുടെ / അവരുടെ റോള്‍... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑